«مدرسهها وا شده»، «بابا خون داد»، «همشاگردی سلام»، «آمریکا ننگ به نیرنگ تو»، «بانگ آزادی» و «شهیدِ مطهر» عناوین آواهایی هستند که برای ما ایرانیها بخصوص دهه شصتیها بسیار آشنایند.کتاب بانگ آزادی، خاطرات آهنگساز و خالق سرودها و ترانههای معروف و جاودانه انقلاب و دوران جنگ، احمدعلی راغب است که از او به عنوان یکی از چهرههای اصلی موسیقی انقلاب یاد میکنند. در این اثر، زندگی این هنرمند در هفت فصل از دوران کودکی و نوجوانی در بندر انزلی آغاز میشود که اطلاعات و خاطراتی از میرزا کوچک خان جنگلی در گیلان را بازگو میکند. او هنرمندی است که ذوق موسیقیایی خود را تأثیر گرفته از مادرش میداند. از نقاط قوت این اثر آشنایی مخاطب با وقایع و اتفاقات دوران تاریخی مبارزات گیلان و محدودیتهای فرهنگی در آن زمانه است. همچنین فعالیتهای بیش از ۱۰۰ چهره هنری در عرصه موسیقی را که مربوط به اواخر دوران پهلوی و چهار دهه پس از انقلاب اسلامی است با روایتی صمیمی و دقیق بیان میکند.این اطلاعات به صورت مستند تاریخی در بخش پیوست کتاب، با تصاویر و اسنادی از مطبوعات، متن شعرها، سرودها و ترانهها، آلبومها، کتابها، تقدیرنامهها، آلبوم عکس و... یادآور بخشی از خاطرات در دهههای ۶۰ تا ۷۰ است. که با بیست و شش جلسه گفتوگو و مصاحبه گردآوری و تدوین شده است. 

عمو نوروز و پیرزنپدیدآور: اسدالله شعبانیناشر: فاطمیتعداد صفحات: ۳۲فرهنگ و سنتهای هر ملتی میراث و دارایی معنوی آن ملت است و آگاهی از این میراث گام نخست در جهت بهرهبرداری و ارتقای آن محسوب میشود. انسانها از دیرباز رابطهای عمیق با قصهها و افسانهها دارند. آنقدر که زیست بشر در هیچ زمانی بدون قصه و داستان نبوده است. برخی از قصهها را از این حیث که بر پایه باورها و رسوم کهن یک سرزمین شکل گرفته و نسل به نسل و سینه به سینه نقل میشود ادبیات شفاهی مینامند. قصه زیبای عمو نوروز و بهار نیز نمونه موفق و شاخصی از این دست به شمار میرود که در نشر فاطمی و در مجموعه «قصههایی از ادبیات شفاهی ایران» با نام «عمو نوروز و پیرزن» منتشر شده است. ایرانیان از دیرباز بر طبق باوری کهن عمو نوروز را پیامآور بهار و سال نو میدانند. این باور در مغربزمین نیز وجود دارد و شخصیت محبوب بابا نوئل را به گونهای عمومیتر و زندهتر در ذهن و خاطره مردم ساخته است. یکی از روشهای زنده ماندن این رسوم و باورها نقل داستانی و نمایش آنها برای کودکان است.تصویرگری زیبا و خلاقانه این کتاب به خوبی فضای روستایی ایران را با رنگها و نوری چشمنواز به نمایش میگذارد. در این داستان پیرزنی را میبینیم که هر سال در انتظار آمدن عمو نوروز روزهای نزدیک به عید را به خانهتکانی و تکاپو میگذراند، سفره هفتسین میچیند، موهایش را حنایی میکند و چارقد گلدار تازهاش را به سر میاندازد. او منتظر است، منظر رسیدن بهار و آمدن عمو نوروز و هر لحظه از زندگیش در تلاش و حرکتی معنادار سپری میشود. داستان ضمن برخورداری از روایتی منسجم و گیرا  به لحاظ تصویرگری یک اثر هنری نیز محسوب میشود که بهخوبی توانسته از پس ارتباطگیری با مخاطب و